نهى از سؤال بيجا

 


انس مالك مى‏گويد: روزى رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله خطبه‏اى خواند بسيار عميق و مشروح كه هرگز مانند آن را نشنيده بودم در ضمن خطبه فرمود: » لو تعلمون ما اعلم، لضحكتم قليلاً و لبكيتم كثيراً«. اگر شما آنچه را من آگاهى دارم آگاه بوديد، خنده كم مى‏كرديد و گريه بسيار مى‏نموديد حاضران تحت تاثير قرار گرفته و شرمنده شدند، بطورى كه سر در گريبان فرو برده و گريه مى‏كردند.
در اين ميان شخصى پرسيد: پدر من كيست؟
پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله فرمود: فلان كس (و او شرمنده شد). در اين هنگام آيه 101 سوره مائده نازل گرديد:
يا أيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تَسْئَلُوا عَنْ أشْياءَ إنْ تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ وَ إنْ تَسْئَلُوا عَنْها حينَ يُنَزَّلُ الْقُرْآنُ تُبْدَ لَكُمْ عَفَا اللَّهُ عَنْها وَ اللَّهُ غَفُورٌ حَليمٌ (5مائده/101) اى مؤمنان از چيزهايى پرس و جو نكنيد كه چون بر شما آشكار شود، شما را اندوهگين كند، و اگر در زمانى كه قرآن نازل مى‏گردد، پرس‏وجو كنيد، [حكم و تكليف شاق آن] بر شما آشكار مى‏گردد، خداوند از آن گذشته است و خدا آمرزگار مهربان است.
اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد از مسائلى سؤال نكنيد كه اگر براى شما آشكار گردد شما را ناراحت مى‏كند. به اين ترتيب اسلام از سؤالهاى بيجا و بى حاصل كه زيانش بيش از نفعش مى‏باشد نهى فرموده است. (1)

(1) - حكايتهاى شنيدنى، جلد 1، صفحه 85.

[ بازگشت ]




چند رسانه ای    نرم افزار    انجمن ها    مراکز    دیگر پایگاهها    ارتباط با ما